Poznajcie Totoro

Jeżeli nie lubicie leśnych duszków to nie czytajcie dalej, ponieważ mam zamiar tu wychwalać dwu i pół metrową włochatą przypominającą kulkę-królika-niedźwiedzio-coś kreaturę czyli (ta-daaam) TOTORO.

Ergo Proxy

Pesymistyczna wizja wysoce zmechanizowanej przyszłości nie jest w kinie niczym niezwykle nadzwyczajnym – od czego jednak mamy japończyków. Specyficzne podejście do technologii i istnienia boga zawsze było ich znakiem rozpoznawczym. Ergo Proxy w reżyserii Shuko Murase miało stanowić potężny cios dla widzów, zaskakując od strony technicznej (studio Monglobe się strasznie postarało, w Japonii emitowano EP od razu w HD) a także zmuszając do rozmyślania na temat tego dokąd zmierzamy, boskości i przeznaczenia. Rozwikłanie tej zagadki na pewno nie będzie łatwe, a bohaterka serialu: Re-l Mayer, próbując ją rozwikłać nie raz spojrzy śmierci w oczy.

Samurai Champloo

Zrobienie nietypowego filmu o samurajach to wyczyn. Japońska kinematografia męczy ten temat praktycznie od kiedy tylko zaczęła raczkować. Ogrom zjawiska pogłębiają dodatkowo kolejne tomy mang, które ułożone jedna na drugiej pewnie by zrobiły nam drabinkę na księżyc. Całe szczęście, że są jeszcze takie osoby jak Shinichiro Watanabe, które potrafią zrobić oryginalny obraz… nawet o samurajach.

Millenium Actress / Sennen Joyuu (2001)

Starzejąca się gwiazda filmowa udziela wywiadu dziennikarzowi, który okazuje się być jej największym fanem – brzmi to jak interesujący materiał na film? Nie chcemy bawić się w czytanie w myślach, ale zapewne większość osób odpowie: Nie. Genialne dzieła mają jednak tą właściwość, że nudne rzeczy zmieniają w pasjonujące, a zwykłe w niezwykłe. Historia rozmowy pani Chiyoko Fujiwara z Genya Tachibaną ma właśnie tą moc, przenosząc widza na 87 minut w podróż na krawędzi jawy i snu.

Co tam piszczy w kiosku…

Czasami chodząc po naszych strasznych i ZÓYCH sklepach można wyczaić całkiem sporo perełek. Kto by się spodziewał jeszcze parę lat temu, że za gorsze będzie mi dane kupić Another World, czy też Ninja Scroola? Przed Wami, być może nowy, stały cykl o tym jak za niewielkie pieniądze obłowić się w pierwszorzędne filmy, gry i tym podobny stuff. Perełki kryją się w najbardziej niespodziewanych miejscach. Granat Pokoju Wszystkim!

School Rumble

Wiele rzeczy ocenia się po wyglądzie i wiele z nich na tym traci. Każdy wie, że nie powinno się tak robić ale cóż – bywa. Podświadomie odrzucamy pewne schematy, by nie zaśmiecać sobie umysłu tysiącem zadań na minutę. To jak najbardziej normalne i ciężko tego uniknąć. Sam w walce z szufladkowaniem postanowiłem obejrzeć School Rumble nieco na siłę. Słodkie barwy, ‘dziewczęca muzyczka’, grupa wielkookich japońskich nastolatek plus niezbyt poważna kreska – to przecież nie mogło się dobrze skończyć. Jak zepsuty do szpiku kości, ciągle zły na codzienność, polski już-nie-nastolatek może spojrzeć na takie coś?
A powiem wam, że może, bo pod tą cukierkową otoczką dostaje końską dawkę świetnego humoru, abstrakcyjnych gagów i pozytywnej energii. Jakby tego było mało, to jest to anime socjologicznie ciekawe i co najlepsze trzyma się jak najdalej tylko może od zniewieściałej komedii romantycznej, mimo iż taką na pierwszy rzut oka się zapowiada.

hentaigrenade vol. 2

Jako, że wbrew oczekiwaniom pierwszy hentaigrenade okazał się sukcesem PG postanowiliśmy zaszczycić Was drugą częścią. Poza tym Arek strasznie naciskał, żebym cos wrzucił, a że chłopak akurat przypadkiem przeglądał hentajce na deviantartcie to rzucając monetą ustaliliśmy, że tym razem wybór padnie na kobiety w mundurze. Wiecie, porządne dziewczynki do karania niedobrych chłopców. Wybór tym razem jest mniejszy i bardziej restrykcyjny, ale nie martwcie się – cykl zapewne powróci.

Tymczasem sprawdźcie dzisiejsze bohaterki – bo, tradycyjnie jest na czym oko zawiesić. Wszelkie propozycje kolejnych odcinków zgłaszajcie na maila.

Wehikuł czasu w kieszeni – Time Hollow

Klasyczne przygodówki chowając się przez lata po kątach, znalazły dla siebie schronienie na przenośnej konsoli Nintendo – Dual Screenie. Kolejne tytuły ukazujące się na tym sprzęcie, od samego początku zaskakiwały jakością. Okazało się, że w świetny sposób wykorzystują możliwości dwuekranowego gadżetu i świetnie z nim współgrają, a jego moc jest odpowiednia by wyglądały należycie ładnie. Swój kawałek z tego przepełnionymi zagadkami, dialogami i wyrazistymi postaciami tortu postanowiło ukroić sobie Konami. Na skutek czego powstała gra Time Hollow, która bez problemu zaistniała na japońskim rynku. Na wieść o niej zachodni gracze z zazdrością patrzyli na owy zbiór wysepek, myśląc że już nigdy nie doczekają się zrozumiałej konwersji. Ale jest! Świat ‘anglojęzyczny’ nareszcie ma okazję za pomocą stylusa malować magiczne portale prowadzące do równoległych światów. Ciekawe, niespotykane i oryginalne? A jakże.

Ninja Scroll / Jubei Ninpucho

Trzy filmy spopularyzowały anime poza Japonią. Były to Akira, Ghost in the Shell oraz Ninja Scroll. Do dziś budzą olbrzymie kontrowersje wśród fanów anime i nie tylko. Przede wszystkim jednak do dziś uchodzą za absolutną klasykę i są jednymi z najbardziej rozpoznawalnych tytułów w gatunku. Akira zasłynął dzięki niesamowicie płynnej animacji i atmosferze, zaś GITS pochłonął ludzi przytłaczającą wizją przyszłości i filozoficznymi dywagacjami. Co zrobił Ninja Scroll, by stanąć obok nich na podium?
Ninja Scroll – film uznanego reżysera Yoshiaki’ego Kawajiri – zalał ekran we krwi.

Ghost in the Shell: Stand Alone Complex

Masamune Shirow, Mamoru Oshii, Kenji Kamiyama. Wyjątkowo utalentowani ludzie, których większość osób w najlepszym przypadku skojarzy najwyżej z Japonią, w najgorszym z ‘jakimiś Chińczykami’. Trudno się dziwić, sam gdyby nie ma fascynacja, wciąż nie do końca uznaną sztuką, anime też bym owego tria nie znał. Bo niby skąd, z pudelka.pl? z Faktu? z Vivy? Z tego co wiem, akurat tam jeszcze ich nie było.
Ponieważ tak zasłużone nazwiska są tak powszechnie nieznane, wypada zrobić im króciutkie przedstawienie: pan Shirow to człowiek, który na zawsze wpisał się zarówno w historię cyberpunku jak i świata komiksu, tworząc swe magnum opus: The Ghost in the Shell. Na podstawie jednego z wątków zawartych w kultowej mandze pan Oshii nakręcił w 1995 roku pełnometrażowy film, który do dziś poraża perfekcją swego wykonania – w takim stopniu, że staje się jedną z ikon anime (tak, on a nie Dragon Ball i Pokemony). Kolejną adaptacją świata Ducha w Pancerzu staje się 26cio odcinkowa seria telewizyjna, którą na swe barki wziął pan Kamiyama.

Trójka dżentelmenów połączonych pracą nad jednym uniwersum, od najkompletniejszego (co oczywiste) papierowego oryginału, przez film stanowiących właściwie traktat filozoficzny, do serialu skupiającego się na otoczce detektywistyczno-sensacyjnej. Właśnie tej ostatniej formie poświęcony jest ten tekst.