Turok [PC, PS3, X360] – łowca dinozaurów powraca

Do nowego Turoka podchodziłem z nutą sentymentu i wiarą, że może być to naprawdę dobry i grywalny tytuł, z czym w przeszłości bywało naprawdę różnie. O ile Turok 2 trzymał jako taki poziom, tak Turok Evolution, to już totalne rozmienienie się na drobne marki łowcy dinozaurów. Obecnie za Turoka odpowiada studio Propaganda Games, co zaowocowało świeżymi pomysłami.

Retro: Castlevania Chronicles

Konami w swoim szaleństwie, tuż na sam schyłek wielkości PSone wypuściło remake – który w zasadzie była niczym innym niż remakiem pierwszej części tej niezwykłej serii. Zachęcony długimi godzinami spędzonymi przy Order of Ecclesia, sięgnąłem po ten tytuł raczej z ciekawości. I jedyne co mogę rzec – giera wciąż rządzi.

Nie lubię gier muzycznych…

Naprawdę, a co lepsze, postanowiłem o tym napisać od jakiegoś czasu zaobserwować można niesamowity wręcz boom na tego typu produkcje. Świat zachwycił się plastikową gitarką, ludzie spotykają się nie na piwko tylko żeby pobrzdąkać a ja wam powiem, że… to już wszystko było. To samo, można było robić 10 lat (w 1998 miała miejsce premiera Guitar Freaks) temu na pierwszym PlayStation. I co? jak teraz gry stały się takie sprzedajne, wydajne, masowo kupowane to Guitar Hero okazał się orgazmotronem casual playerów? Screw you guys. Rzadko mnie takie manie, które narastają wokół grania potrafią zirytować. Ale w tym przypadku się udało…

Prince Power

Nadchodzące miesiące przyniosą wiele zupełnie nowych tytułów dla branży gier. Sequele i konwersje przegrają ze świeżym softem, z czego można się tylko i wyłącznie cieszyć. Ukaże się choćby ‘kukiełkowe’ LittleBigPlanet, ‘ciemne’ Dead Space, ‘białe’ Mirror’s Edge i ‘baśniowe’ Prince of Persia. Zaraz, zaraz, czy ten ostatni tytuł powinien być klasyfikowany jako coś nowego? Przecież dopiero co kończyliśmy trylogię księcia…. no właśnie – kończyliśmy. Tamta część historii została zamknięta na zawsze. Po przyjrzeniu się bliżej materiałom jakie zaprezentował Ubisoft nie ma wątpliwości, że teraz dłubią przy czymś w pełni oryginalnym, choć ukazującym się pod powszechnie znanym szyldem PoP. Seria zostanie po raz trzeci rozpoczęta, znów stając przed szansą wyznaczenia nowych standardów i zapisania się w historii. Dwa razy już jej się to udało. Warto zatem dokładniej przyjrzeć się temu co właściwie wiemy o tej, jakże gorącej grze.

Viking: battle for Asgard [PS3, X360]

Wikingowie byli strasznie rozrywkową grupą trubadurów. Gdzie się nie pojawiali, a pojawiali się zawsze w wesołej gromadce, tam panowało nagłe ożywienie, wolna miłość, lał się alkohol, dzieci piszczały i rozbrzmiewał baryton – rewelka! Nic dziwnego, że tak mocno utrwalili się w światowej kulturze. Wojownika z blond warkoczami w charakterystycznym kasku z rogami każdy przecież jednoznacznie kojarzy, rozpoznając go jako dawnego skandynawskiego imprezowicza. Niestety w grach nie pojawiają nazbyt często, nad czym ubolewam. Całe szczęście, że ową wikingową nisze spróbowała zapełnić Sega wraz z Creative Assembly. Nie wiedzieć tylko czemu zamiast symulatora wąsatych turystów, posiadacze PlayStation3 i Xbox’a360 dostali masową rzeźnie z perspektywy trzeciej osoby, hmmm… chyba ktoś się nie zna na historii

Race Driver: Grid [X360, PS3, PC]

Codemasters nie jest firmą obcą fanom wyścigów, serwowali nam już wojny mini-pojazdów (Micro Machines), mieliśmy szutrowe rewelacje (Colin Mcrae Rally) i ziemie obiecaną fanów realizmu (Toca). Rok 2008 przynosi zmiany, oferując nam nowego racera od Codie’s, będącego połączeniem tego w czym czują się najlepiej. W jednej grze zawarto świetne AI przeciwników oraz wzbudzające zazdrość u konkurencji zniszczenia, doprawiono to cudownym designem i zaskakująco arcade’owym modelem jazdy. Grid mimo ogromnej konkurencji w gatunku ścigałek, bez problemu zdobywa sobie miejsce w czołówce. Jak nie gładko to siłą, spychając zderzakiem na pobocze.

Beyond Good & Evil 2 TEASER

Nadzieja umiera ostatnia

Będzie! będzie, będzie! Zdecydowanie najlepszą wiadomością jaką świat otrzymał 28 maja 2008 roku jest to, że Ubisoft dał zielone światło kontynuacji jednej z najlepszych gier jakie widziały czytniki past-gen’ów – Beyond Good & Evil. Każdy kto miał z nią styczność, czekał ma dwójkę długie lata, trzymając w pamięci to jakie zauroczenie wywoływał świat Hyllis . Mimo gnębiącej świadomości tego jak nikły sukces finansowy odniosła jedynka, fani nie tracili wiary w ujrzenie kolejnej części historii (gra domyślnie planowała była na trylogię) męcząc francuski koncern mailami i przeróżnymi listami z podpisami. Wszystko po to by pozwolono Michaelowi Ancelowi (szef projektu) raz jeszcze stworzyć coś niezwykłego, coś czego znudzeni dzisiejszymi trendami gracze potrzebują jak Polska dotacji unijnych.
Najpiękniejsze jest to, że możemy już oglądać pierwszy teaser:

Amerykańskie mity greckie

Starożytni grecy zostawili po sobie bezcenne dziedzictwo kulturowe, zarówno w skali europy jak i świata. Razem ze wspaniała cywilizacją, pełną światłych ludzi kultury, sztuki i nauki wzrosły mity, które mimo upływu wieków ciągle mocno tkwią w naszej świadomości.
Świadczyć może o tym to jak dobrze je znamy i ilu adaptacji filmowych się doczekały, jest to swego rodzaju ewenement. Nie wypada oceniać która mitologia jest najwspanialsza, czy to rzymska, japońska, nordycka, czy jakakolwiek inna, jednak każdy przyzna, że to właśnie przesądy i zabobony greków są najpowszechniej rozpoznawalne. Jest to też jedyna mitologia którą w większości krajów poznaje się w szkole jako obowiązkową (u nas cała pierwsza klasa liceum to dwie lektury; owe greckie wymysły i Biblia)
W tak dobrze znany ludziom klimat, i symbolikę warto inwestować pieniądze – zwykle to się zwraca, ludzie lubią to co znają. Trop ten złapało Sony, wraz ze swym wewnętrznym studiem Santa Monica – stworzyło grę God of War, oraz jej kontynuację. Zdecydowano się postawić na miks słynnych scen i postaci mitologicznych z szalenie brutalną grą. Spięto to klamrą tragedii (oczywiście antycznej) i wystawiono na półki. W grze sterujemy wodzem Spartan – Kratosem, który występuje przeciw bogom olimpijskim. Tak zaczyna się krwawy spacerek po miejscach i ciałach person znanych nam z opowieści przekazywanych od co najmniej 2800 lat.

Grand Theft Auto 4 [X360, PS3]

Ile jest cukru w cukrze? A ile detali w GTA4? Na pierwsze pytanie ciężko odpowiedzieć a co dopiero na drugie. Użytkownicy PlayStation 3 i Xboxa 360 mogą od niedawna sami sprawdzić czy wycieczka do Liberty City naprawdę była warta tak gigantycznego oczekiwania.

Zresztą kogo ja chcę oszukać, hype na GTA4 urósł do tego stopnia, że wywiera presję praktycznie na każdym graczu by sprawdził tą produkcję. Bo jak niby być traktowanym poważnie, nie mając na swym koncie ukończonego takiego tytułu? Przynajmniej takie wrażenie wywiera na mnie ten cały szum, ciśnienie jest ogromne. Czy naprawdę Rockstar dał rade do tego stopnia? Raczej tak, drodzy państwo.

GTA4: Pierwsza krew DWA

Dziesiątki rozbojów, kradzieży, morderstw i przelanych litrów cyfrowego alkoholu, minęło od mojej pierwszej relacji z Liberty City. Przez te parę dni, od ostatniego tekstu, zobaczyłem tyle, że zdecydowanie jest o czym pisać, czas więc na część drugą.
Jak nietrudno się domyślić, wraz z postępami w grze GTA4 odkrywa przed graczem coraz więcej dowodów kreatywności developerów Rockstar. O ich kunszcie graficznym, nie będę się znowu rozpisywał, przypomnę tylko, że stworzyli najkonkretniejsze miasto jakie gry kiedykolwiek widziały, zapełniając je bardziej i mniej nachalnymi smaczkami. Naprawdę ta ekipa jest w stanie zrealizować wszystko co im błyśnie między uszami.