Prince of Persia the movie – mamy trailer

Tak naprawdę to nie mam tu za dużo do dodania, filmowa adaptacja jednej z moich ulubionych growych marek zbliża się do kin. Oto premierowy trailer Prince of Persia proszę państwa:

Prince of Persia (prawie) rok później

Patrząc przez pryzmat tego co ukazało się do tej pory na obecnej generacji konsol mogę dość szybko wymienić 10 tytułów, które zrobiły na mnie naprawdę konkretne wrażenie (niestety z 20toma byłby wielki problem ale nie czas teraz na takie dywagacje) i tylko jeden, który mnie poruszył. Świetny, piękny, cudowny, malowniczy: Prince of Persia. Czy dziś, niemal rok po premierze stracił coś ze swej wartości?

Składak [1#]

Witam w nowym, zapewne dość cyklicznym paśmie artykułów – Składak. Jak sama nazwa wskazuje (albo i nie) będą one zawierały w sobie różne nie związane ze sobą tematy wymieszane w intergalaktycznym garnku. Takie mniej lub bardziej osobiste obserwacje i zwierzenia ekipy PG zamieszczone w sprytnej notce. Czemu tak? Bo niektóre rzeczy należy z siebie wyrzucić/ zakomunikować światu, a nowego bloga dla nich nie założymy Enjoy.

Rok 2008 a granie – Peace Grenade nagradza na wielkiej gali

Początek nowego roku stanowi wyśmienitą okazję do podsumowań poprzedniego. Przeróżne serwisy tradycyjnie zestawiają ze sobą gry które ukazały się na przestrzeni ostatnich 12stu miesięcy i wyróżniają je w poszczególnych kategoriach. Granatierzy nie gęsi i swe nagrody też mają. Co prawda przyznajemy je pod innym kątem, ale i tak są równie cenne

Assasin Creed = Wielki Zawód

Assassin’s Creed… Tytuł głośny, tytuł reklamowany, tytuł oczekiwany… Tuż po wypuszczeniu pierwszych filmów z gry, rozpaliła ona umysły setek graczy. Jest to jedna z najbardziej wyczekiwanych w tym roku pozycji na next-geny. Prawdziwa marka i silna, wypracowana jeszcze przed premierą gry, licencja.

Prince of Persia [PS3, X360]

Prince of Persia to na pewno mocna marka w świecie gier video. Team Ubisoft Montreal po przywróceniu serii sławy dzięki Piaskom Czasu (‘Sands of time’ wydane w 2003 roku) dokonywało wielu zmian w swym dziele. Zmian które wzbudzały kontrowersje i podzieliły graczy na fanów i przeciwników każdej z części cyklu. Jeden ubóstwia jedynkę, inny dwójkę a ktoś jeszcze preferował trójkę… Cóż, przynajmniej nie szli utartymi szlakami robiąc zwykłe sequele, tak by trylogia była zróżnicowana stylistycznie i za każdym razem dawała graczom coś nowego. Tamta seria dobiegła jednak końca i nadszedł czas na nowego Księcia. Czekaliśmy na niego długo, bo aż 3 lata. Z materiałów promocyjnych wynikało, że znów dostaniemy nowe podejście do kwestii biegania po ścianach i, że znów zostaniemy podzieleni na entuzjastów i pesymistów kolejnej wizji Prince’a.

A wy po której stronie mocy staniecie?

“And thus, the Saga… begins.” – Recenzja “Shenmue”

Dawno nie było tak dobrego roku dla graczy, nieprawdaż? Przywitaliśmy wiele hitów, którymi teraz będziemy się raczyć przez dłuższy czas nadchodzącej posuchy. Ostatnim hitem AD08 jest najnowszy Prince of Persia, którego recenzję autorstwa Cascada przeczytacie w następnym wpisie.
Ale ja nie o tym – aż dziw bierze, w jakim tempie rozwija się nasza ulubiona dziedzina. Jeszcze 5 lat temu nie pomyślałbym że Internet może mieć tak duże znaczenie dla gamingu, że tak szybko technologia pozwoli tworzyć gry na taką skalę, z budżetem niekiedy sięgającym filmowym produkcjom.
To ostatnie w momencie ukazania się Assassin’s Creed, GTAIV czy Fable II przypomniało mi o tytule, o którym śmiało mogę powiedzieć że był kamieniem milowym jeśli chodzi o rangę produkcji czy główne założenie w w.w. grach – otwartość i wielkość wirtualnego świata. Chodzi mianowicie o “Shenmue” – wielki, przez wielu niedoceniony hit na Dreamcast’a. 29 grudnia minie 9 lat od premiery gry, toteż warto ją przypomnieć, co zamierzam uczynić w dzisiejszym wpisie. Zapraszam do lektury.

Prince of Persia: Wrażenia – dzień pierwszy

Na ten moment czekałem od dawna. Dzisiejszego dnia do napędu swego Xboxa 360 włożyłem płytkę z nowiutkim tytułem z serii Prince of Persia. Zapowiedzi poprzedzające premierę wskazywały jasno, że będzie to ostatni wielki hit roku 2008. Zobaczmy czy parę godzin grania jest w stanie je potwierdzić.

Alle Tanie Granie

Nadszedł Wrzesień. Czas szczególny dla każdego – Studenci śmieją się uczniakom w twarz mając jeszcze miesiąc wakacji, ludzie którzy już pracują patrzą tęsknie na mijaną, wyposażoną w plecaki młodzież, a owa młodzież klnie jak szewc i po kryjomu odpala papierosa na samą myśl o rozpoczynaniu kolejnego semestru. Tyle skrajnych uczuć z powodu jednego miesiąca, ach, urocze.
Jest to też pewien znak dla graczy – bo to, że najlepiej się gra podczas gdy powinno się czytać lektury czy też wykuwać tablicę Mendelejewa wie powszechnie każdy. Nie ma to jak przyjść do domu, cisnąc plecak w kąt i z wielce zmęczoną twarzą chwycić pada by odreagować cały dzień. Obowiązki przecież nie uciekną. Pewnym istotnym szczegółem jest to, że ta nacja szkolnych-graczy ma środki finansowe najwyżej niewielkie… cóż począć…

Prince of Persia: Warrior Within [PS2, X, GCN, PC]

Kto zgasił światło?

To pierwsze pytanie jakie wpadło mi do głowy odpalając drugą część przygód Księcia. Jeszcze wyraźnie w pamięci miałem baśniowy klimat, ‘zmiękczające’ wszystko promienie słońca i jasne pomieszczenia z poprzedniej części. A tu developerzy zaserwowali takie ciemne – mroczne -średniowiecze, że po oczach aż… eeee razi można stwierdzić, że jedynka malowana była w barwach piasku i bieli a dwójka w czerni i karmazynu, zaostrzenie klimatu czuć od samego początku – są stringi, blizny i brunetki z mocnym makijażem mrrrr niegrzecznie.
Nie ma co ukrywać, Prince ostatnio narozrabiał i mimo iż udało mu się wszystko jakoś poukładać, to jego problemy nie zmalały. Ba, one urosły! Urosły znacznie, bo do rozmiarów 3 metrowego demona z rogami i nadludzką mocą, chcącego za wszelka cenę go złapać po czym sponiewierać, stworzonego specjalnie po to by karać lekkoduchów bawiących się piaskami czasu (motyw przewodni pierwszej części). Taki oponent to nie jest jajecznica na śniadanie, ze świeżym pieczywkiem i kakaukiem. Przed Księciem nie było wyboru – trzeba uciekać z Babilonu zanim go dorwie i szukać ostatniej deski ratunku.